HONDERD JAAR ONRECHTMATIGE DAAD | Heerebout Advocatuur

HONDERD JAAR ONRECHTMATIGE DAAD | Heerebout Advocatuur

 

Op 31 januari 1919 werd het arrest Cohen-Lindenbaum gewezen. Nog steeds het meest belangrijke arrest van de afgelopen 100 jaar waarvan de gevolgen nog tot op heden doorwerken. Hoe zat dit precies? Is er reden voor een jubileumfeestje?

Cohen en Lindenbaum hadden allebei een drukkerij in Amsterdam. Cohen had een medewerker van Lindenbaum omgekocht om hem stiekem informatie door te spelen. Bedrijfsspionage dus. Toen Lindenbaum daar achter kwam spande hij een procedure aan vanwege onrechtmatige daad en vroeg hij schadevergoeding. Probleem was dat handelingen toen alleen maar onrechtmatig waren als het in de wet verboden was. En in dit geval stond er niets over in de wet. Maar, zei de Hoge Raad: een “onrechtmatige daad is ook een handeling in strijd met een maatschappelijke plicht, de zorgvuldigheid of de betamelijkheid”.

Hiermee werd dus een veel ruimer begrip gehanteerd en Cohen moest de schade vergoeden.

Hierna kwam jaren later het Kelderluikarrest (1965) : iemand liet bij een café een luikje open staan, er viel iemand in, en de Hoge Raad maakte de eigenaar van het café aansprakelijk. Op basis van de zorgvuldigheidsnorm in het maatschappelijk verkeer is het een kleine moeite om een luikje dicht te doen en ernstige gevolgen voor een ander te voorkomen.

In de jaren negentig ontwikkelde deze zorgvuldigheidsnorm zich steeds verder. Het begrip zorgplicht werd uitgevonden voor bankiers ( aandelenlease), woekerpolissen (verzekeraars), beroepsaansprakelijkheden voor makelaars, artsen, accountants etc.

In de huidige eeuw lijkt deze aansprakelijkheid zich uit te breiden naar de Nederlandse Staat. Politionele acties in Indonesië, Srebrenica, en nu de klimaatalarmisten via Urgenda. Allen hebben de Nederlandse staat aansprakelijk gemaakt voor handelen en nalaten op basis van de zorgplicht. Urgenda wist vooralsnog bij het Hof af te dwingen dat de Nederlandse Staat een verplichting heeft het klimaat te redden en de burgers te beschermen. Hoe? Door CO2 als een probleem te zien in plaats van als voedsel voor planten. En als het niet lukt moet de Staat dan een dwangsom betalen? Op kosten van? En aan wie?

Hiermee is de rechter dus naar mijn idee wel heel erg op de stoel van de politiek gaan zitten. Dat lijkt in strijd met de scheiding der machten, namelijk van de bestuurlijke macht en de rechterlijke macht. Ik hoop dat de Hoge Raad hier opnieuw ingrijpt omdat het hek van de dam is als burgers allerlei wettelijke normen kunnen afdwingen via rechtszaken.

Heeft u schade geleden door toedoen van een ander?

Neem dan contact op met Heerebout Advocatuur te Nieuw Vennep. Telefoon 0252 620 557 of info@heerebout-advocatuur.nl

Disclaimer: dit bericht is verre van volledig en niet geschikt als advies. De materie is hiervoor te gecompliceerd.

Telefoon0252 620 557

Bekijk onze diensten!